_______________, dnia ______________20___ r.

	SĄD OKRĘGOWY 
_____Wydział (Pracy i) Ubezpieczeń Społecznych 
w ______________________ 
ul. ______________________ 
__-___ __________________
      
Powód (odwołujący(a) się): 
	______________________
	______________________
	(Adres w aktach sprawy)

Pozwany: 
Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji 
(Adres w aktach sprawy)
Sygn. _____/_____

WNIOSEK
odwołującego (ej) się o podjęcie zawieszonego postępowania
Działając w imieniu własnym, wnoszę o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie o sygn. akt _____/_____.

UZASADNIENIE
	Postanowieniem z dnia ________________ 20___ r. Sąd Okręgowy w _______________, na podstawie art. 177 § 1 pkt 31 k.p.c., zawiesił postępowanie w mojej sprawie przeciwko Dyrektorowi ZER o wysokość ___________________________
                                                                               (emerytury policyjnej/renty inwalidzkiej/rodzinnej)  
	W uzasadnieniu ww. postanowienia jako okoliczność uzasadniającą podjęcie takiej decyzji, Sąd Okręgowy w _______________ wskazał (obok będącej w toku procedury z art.  8a ustawy emerytalnej*) na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2018 r., w sprawie o sygnaturze akt XIII 1U 326/18, którym zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego o zgodność art. 15c, art. 22a, art. 13 ust. 1 lit. 1c, w związku z art. 13b  ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, w brzmieniu nadanym jej przez art. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…)  z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. 
	Zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji „Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd”. Określone w tym przepisie prawo do Sądu jest jednym z praw osobistych jako prawo człowieka gwarantujące jego godność, wolnościowy status, poczucie bezpieczeństwa i stwarzające odczucie przebywania pod opieką prawa, na którego straży stoją właśnie sądy. „Celem istnienia prawa do sądu jako takiego jest zapewnienie jednostce ochrony przed arbitralnością władzy” (wyrok TK z 12 maja 2003 r., SK 38/02). Ponadto, prawo do rzetelnego procesu jest również przedmiotem regulacji ustawowych oraz Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i jej art. 6, który stanowi: „Każdy ma prawo do rzetelnego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd”.  Jakkolwiek klauzula generalna w postaci sformułowania „rozsądny termin” nie zakreśla żadnych konkretnych terminów, jednakże długość tego terminu uwarunkowana jest takimi czynnikami jak stopień skomplikowania sprawy, zachowanie skarżącego, ale także, co bardzo istotne, znaczeniem sprawy dla skarżącego. W moim przypadku znaczenie to ma charakter absolutnie egzystencjalny. Mam nadzieję, że sąd rozpoznający moją sprawę rozważy wszystkie istotne relacje, jakie zachodzą między prawem krajowym a prawem Unii Europejskiej. Chodzi tu głównie o wskazanie przepisów do stosowania bezpośredniego. tj. przepisów traktatowych, które powinny być w naszym Kraju bezwzględnie stosowane.  Przepisy te wypierają prawo krajowe.
	Wskazane wyżej argumenty podzieliły już liczne sądy okręgowe oddalając wnioski pozwanego - Dyrektora ZER MSWiA o zawieszenie postępowań a następnie przeprowadzając rozprawy sądowe w analogicznych sprawach zakończone wyrokami pozytywnymi dla odwołujących.  Sądy przywołują art. 8 ustawy zasadniczej stwierdzając, że Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej, a jej przepisy stosuje się bezpośrednio. Analogiczne stanowisko przyjęły sądy apelacyjne wskazując, że sądy okręgowe nie mają obowiązku oczekiwania na wydanie wyroku przez Trybunał Konstytucyjny, zważywszy na fakt, że zawieszenie postępowania, a więc pozostawanie sprawy w stanie spoczywania, jest wyjątkiem od ogólnego obowiązku sprawnego działania każdej instytucji publicznej, przewidzianego we wstępie do Konstytucji oraz szczególnego obowiązku rozpoznawania spraw sądowych bez nieuzasadnionej zwłoki, o czym stanowi art. 45 Konstytucji RP. Argumentację taką jako jeden z wielu, przedstawił np. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 maja 2019 r. uchylającego zaskarżone postanowienie sądu okręgowego zawieszające postępowanie w sprawie przeciwko Dyrektorowi ZER (sygn. akt III AUz 41/19 oraz w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2019 r. (sygn. akt III AUz 130/19). 
Mam świadomość, że Konstytucja RP nie przewiduje stanowienia prawa przez sądy powszechne. Niemniej jednak ustawodawca właśnie sądom powierzył legitymizowanie poczynań władzy wykonawczej w sferach szczególnie wrażliwych z punktu widzenia praw i wolności jednostki. Ustrojowy sens władzy sądowniczej polega w szczególności na tym, że jest ona strażnikiem wartości, o których większość parlamentarna nie potrafi albo nie chce pamiętać, ponieważ nie są w cenie i nie poprawiają sondaży. 
Wierzę, że niezależne sądy i niezawiśli sędziowie są depozytariuszami suwerenności Narodu. Orzekając są zdolni reprezentować suwerena niezależnie od partyjnej dyscypliny politycznych interesów determinujących funkcjonowanie ustawodawcy oraz od ograniczającej demokrację przedstawicielską integracji władzy ustawodawczej i wykonawczej. Ograniczenie roli Parlamentu, którego jesteśmy świadkami, uwarunkowane wieloma przyczynami, zwiększa znaczenie władzy sądowniczej. To właśnie sądy, wydając wyroki w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, stają się pozaprzedstawicielskim nie pochodzącym z wyboru organem suwerena, legitymowanym do orzekania przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej. Wydaje się, że w większości sądy wypełniają tą rolę. 
	Jak czytamy w Opinii nr 20/2017 Rady Konsultacyjnej Sędziów Europejskich z 10 listopada 2017 r., „zgodnie z wykładnią Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, zapisane w art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka prawo do rzetelnego procesu sądowego jest również powiązane z wymogami dotyczącymi jednolitego stosowania prawa. Rozbieżności w interpretacji mogą zostać uznane za nieodłączną cechę każdego systemu sądownictwa opartego na sieci sądów. Niemniej jednak sprzeczne orzeczenia sądów krajowych mogą stanowić naruszenie wymogu rzetelnego procesu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 EKPC”. 
	Wskazana w części wstępnej art. 180 k.p.c. możliwość podjęcia postępowania nie ogranicza się do przytoczonych przykładowo sytuacji procesowych. Dlatego też, jeśli w jakichkolwiek innych okolicznościach sąd dojdzie do przekonania, że przyjęta w jego postanowieniu podstawa zawieszenia w rzeczywistości nie istniała, może podjąć zawieszone postępowanie. Tą nową okolicznością uprawniającą Sąd do podjęcia zawieszonego postępowania jest, moim zdaniem, uchwała Sądu Najwyższego – Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 16 września 2020 r., według której kryterium „służby na rzecz totalitarnego państwa” określone w art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…), powinno być oceniane na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w tym także na podstawie indywidualnych czynów i ich weryfikacji pod kątem naruszenia podstawowych praw i wolności człowieka. Zdaniem Sądu Najwyższego przypisania odpowiedzialności w oderwaniu od konkretnych czynów nie da się pogodzić z preambułą Konstytucji. Przypomniał, że stanowiąc ją ustawodawca wyraził wolę zagwarantowania praw obywatelskich, a działaniu instytucji publicznych zapewnienia rzetelności i sprawności. W tym kontekście miejsce pracy i okres pełnienia służby nie może być jedynym kryterium pozbawienia prawa do zaopatrzenia emerytalnego osób, które na przykład przeszły już proces weryfikacji i pełniły służbę w wolnej Polsce.
	W świetle powyższych argumentów proszę o przychylne ustosunkowanie się do mojego wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania.

Załącznik:
Odpis wniosku dla pozwanego.

__________________________________
Podpis

* Na tą okoliczność wskazują osoby, których sprawy zostały zawieszone 
    także z uwagi na skierowanie przez odwołującego się do Ministra SWiA wniosku w trybie 
    art. 8a ustawy emerytalnej i nie otrzymały jeszcze odpowiedzi 
    a sąd potraktował to jako jedną z przesłanek zawieszenia postępowania.